Het Deltaweekend en de voorgeschiedenis

Het Deltaweekend kent een lange voorgeschiedenis, die begint in de jaren zestig van de vorige eeuw. Wedstrijden van diverse Zeeuwse verenigingen en de Koninklijke Roei- en Zeilvereniging de Maas uit Rotterdam worden samengevoegd. Zo ontstaat in 1970 de stichting Deltaweek met zeven oprichtende verenigingen. Het evenement groeit uit tot een programma, waarin tien dagen lang afwisselend vanuit diverse havens aan de Oosterschelde wordt gevaren. In de uitvalshavens vinden vaak uitbundige walprogramma’s plaats, georganiseerd door de ontvangende verenigingen. De belangstelling en deelname lopen vanaf 2010 echter gestaag terug. Daarom wordt na 45 edities met veel hoogtepunten besloten om met ingang van 2016 de wedstrijden te concentreren rond één lang weekend (vrijdag tot en met zondag) vanuit één haven.

De ambitie is gebleven

Het Deltaweekend is daarmee de voortzetting van de succesvolle Deltaweek. De ambitie is gebleven: een competitieve serie wedstrijden op het unieke getijdewater van de Zeeuwse Delta. Deelname staat open voor de ORC 1 t/m 4, de IRC 1&2, de Rond- en Platbodemklassen B&C, en andere wedstrijklassen zoals bijvoorbeeld de Kwarttonners en officiële eenheidsklassen sportboten zoals bijvoorbeeld de J22 en de Melges. Ook niet gemeten jachten, waaronder Belgische jachten met een CR-rating zijn welkom.

Tijdens de hoogtijdagen van de oorspronkelijke Deltaweek liep het aantal inschrijvingen per weekend soms wel op tot 400 deelnemers; van toerzeilers tot doorgewinterde wedstrijdzeilers en van Zeeuwen tot Belgen, Duitsers en Engelsen. Ook tijdens de door-de-weekse dagen bleef het aantal deelnemende teams toen aanzienlijk. De huidige afnemende belangstelling voor wedstrijdzeilen is niet uniek voor de Deltaweek, ook andere zeilevenementen kregen met dit verschijnsel te kampen. Het werd voor schippers steeds moeilijker om complete crews bij elkaar te krijgen en vaak beperkten ze hun deelname tot één van de twee weekenden. Om een oplossing te bieden voor het bemanningsprobleem werden ook short-handed klassementen ingevoerd. Bovendien deed de Deltaweek in 2014 en 2015 gedurende de door-de-weekse dagen het Grevelingenmeer aan om op die manier extra deelnemers aan te trekken. Jachthaven Bruinisse en Port Zélande waren toen de uitvalshavens. Al deze maatregelen bleken echter geen afdoende oplossing. Door nu alle wedstrijden te concentreren in één weekend, hoopt de organisatie dat het deelnemersveld weer aantrekkelijker wordt en daardoor uiteindelijk weer groeit.

Vakantie vieren, zo begon het ooit ….

Al sinds de jaren dertig van de vorige eeuw luidden de Zeelandwedstrijden het begin in van de zomervakantie, die de leden van de Koninklijke Roei- en Zeilvereniging de Maas jaarlijks genoten. Op vrijdag voeren ze vanuit Rotterdam naar de Oosterschelde tijdens de Aanbrengrace en op zaterdag en zondag verzeilden ze de Zeelandwedstrijden. Dit programma werd in stand gehouden, maar door de aanleg van dammen en sluizen kon de start niet meer in Kinderdijk (ten oosten van Rotterdam) plaatsvinden. De Aanbrengrace begon daarna bij de Krammersluis (nabij de Philipsdam) en eindigde bij de Hoek van Ouwerkerk (bij Zierikzee).

…en ruige races varen

Ook de Veronicarace maakte deel uit van de Deltaweek. De eerste edities van deze buitengaatse race op de Noordzee waren driedaagse wedstrijden van Colijnsplaat naar het Veronicaschip en weer terug. Het schip van de gelijknamige piratenzender lag in de jaren zeventig nog voor de kust van Noordwijk. Soms moesten de deelnemers keihard bikkelen om de golven te trotseren, andere keren was er nauwelijks genoeg wind om tegen de stroom op te boksen. Een verslag met foto’s uit 1972 kunt u hier teruglezen.

In 1992 (toen het Veronica schip al niet meer bestond) trok de wind zo hard aan tijdens het aan-de-windse rak op naar “Westhinder”, dat menig team de beukende golven de rug toekeerde. Uiteindelijk finishten er slechts twee boten. De voordekker van het winnende schip, de Foxy, moest vlak voor het einde van de slopende race nog de mast in om de spinnakerval los te snijden. Het betreffende bemanningslid, Piet van Nieuwenhuizen, is later nog voordekker geweest bij America’s Cup team Alinghi.

Weer later werd de Veronicarace nog verder ingekort en verzeild in de vorm van een dagwedstrijd op de Noordzee met de start en finish aan de buitenzijde van de Roompotsluizen. Met de concentratie van de wedstrijden in één weekend, is er geen plaats meer voor de Veronicarace in het programma. Mogelijk wordt deze fameuze wedstrijd in de toekomst weer nieuw leven ingeblazen.

Lees meer over de historie (artikel in Zeilen juli 2015)